O rasie

DZIELIĆ ŻYCIE Z MAINE COONEM TO NIE RADOŚĆ - TO PRZYWILEJ

Kot rasy Maine Coon pochodzenia północnoamerykańskiego należy do największych kotów rasowych. Przez długi czas nie doceniano tego krzepkiego północnoamerykańskiego kota, którego traktowano po prostu jako pospolitego łowcę myszy, nadającego się tylko do życia na terenach wiejskich. Kiedy jednak odkryto go w całej krasie i okazałości, bardzo szybko zdobył przychylność hodowców. Mimo, że koty tej rasy hoduje się dość intensywnie już od początku lat 70., ich fenotyp do dzisiaj przypomina dzikich i półdzikich przodków ze stanu Maine w Stanach Zjednoczonych, od którego pochodzi nazwa rasy.

Koty maine coon mają półdługie futro dobrze chroniące przed wodą i zimnem, co jest ważne dla życia na swobodzie, silną budowę kości i długie kończyny z charakterystycznymi dużymi i gęsto owłosionymi łapami. Ciało chronione jest przed przechłodzeniem grubą warstwą miękkiego i delikatnego podszycia, nad które wystają mocne i długie włosy okrywowe.
Długość futra jest zróżnicowana: na brzuchu i piersi oraz w okolicy genitaliów jest ono dłuższe, natomiast na grzbiecie, barkach i kończynach krótsze. W zimie dochodzi do tego jeszcze okazały i gęsty kołnierz na głowie i piersi, a także dłuższe partie futra na dolnych kończynach przypominające spodnie typu golfy. Długi puszysty ogon, który zimą jest szczególnie gęsty, zapewnia żyjącym na otwartej przestrzeni kotom tej rasy dodatkową ochronę przed utratą ciepła, gdy go sobie ułożą wokół ciała. Ogon jest "reprezentacyjną" częścią ciała kotów maine coon i u wzorcowych osobników osiąga długość równą długości reszty ciała, co sprawia, że koty te wydają się jeszcze większe i potężniejsze. Podczas ruchu zwierzęcia włosy ogona "latają", co wywołuje skojarzenia z szopami praczami, od których pochodzi drugi człon nazwy rasy (racoon = szop).

W miesiącach ciepłych koty maine coon bardzo linieją - z wyjątkiem ogona - i przez to również swoim właścicielom ułatwiają pielęgnowanie. Pielęgnacja futra nie jest trudna. Gęste futro zimowe kotów żyjących w mieszkaniach trzeba regularnie, codziennie czesać specjalnym grzebieniem i szczotkować, zwłaszcza na przełomie zimy/wiosny. Nie można dopuścić, by kot połykał zbyt dużo sierści.

Charakter Maine-coon'ów jest po prostu wspaniały. To przyjacielski, czuły w stosunku do człowieka, inteligentny kot. Bardzo przywiązuje się do wybranego człowieka, gorące uczucie manifestuje na wiele sposobów, np. chodząc za nim krok w krok, towarzysząc w czynnościach domowych, zachęcając do zabawy. Maine-coon czuje się bardzo szczęśliwy jeżeli jego właściciele mogą poświęcać mu wiele zainteresowania i czasu. Odwzajemnia się wielką miłością i przywiązaniem. Być noszonym, głaskanym to jest to, co każdy Maine Coon wprost uwielbia. Zawsze otwarty na coś nowego, co się wokół niego dzieje. Nie ma niszczycielskich zapędów. Uwielbia witać nowych gości i okazywać im duże zainteresowanie. Maine Coon to wspaniały przyjaciel dzieci. Bardzo je lubi i jest wspaniałym, cierpliwym towarzyszem zabaw. Ze stoickim spokojem zniesie te najbardziej wylewne objawy czułości (nie drapie i nie gryzie!).
Lubi towarzystwo innych kotów. Żyje w przyjaźni z psami. Jest silny i bardzo zwinny. Lubi przesiadywać na najwyższych meblach. Jest świetnym łowcą. Znany jest z wydawania charakterystycznych dźwięków przypominających świergot.

Maine coony są atrakcyjne nie tylko z powodu swego wyglądu. W wyniku sterowanej selekcji stały się rasą nie tylko piękną, lecz przede wszystkim pożądaną z tego względu, że jej przedstawiciele przywiązują się do człowieka prawie jak psy i - w porównaniu z innymi rasami kotów i innymi gatunkami zwierząt domowych - są bardziej towarzyskie i łatwiejsze we współżyciu.
Kotki maine coon są nadzwyczaj troskliwymi matkami i odznaczają się niezawodnym instynktem macierzyńskim. Wychowują swoje kocięta, których często jest 6 lub 7 bez żadnych kłopotów. Nawet kocury biorą udział w wychowaniu młodych, które szybko rosną i w wieku 9 lub 10 miesięcy osiągają imponującą masę ciała dochodzącą do 5kg.